Ντοκιμαντέρ Πολιτικής Διαβούλευσης
του Θοδωρή Τσάμη

Κατά καιρούς η πολιτική και οι πολιτικοί σε στιγμές έκλαμψης, και κυρίως όταν ένοιωθαν το παγκάρι να αδειάζει, έδειχναν να αγωνιούν για τον πολιτισμό, τον οποίο αποθέωναν σαν το μέσο που θα μπορούσε να μας γεμίσει τα ταμεία, να μας φέρει κόσμο και να μας αποφέρει χρήμα. Για να αποδείξουν την πραγματικότητα της αγωνίας τους έριχναν χρήμα στον πολιτισμό διοργανώνοντας πομπώδεις εκδηλώσεις με βαρύγδουπα ονόματα, χωρίς ωστόσο να καταφέρνουν να αφήσουν πραγματικό πολιτισμικό αποτύπωμα στις κοινωνίες και πολύ περισσότερο αυτές οι εκδηλώσεις να αναδεικνύουν θέματα των τοπικών κοινωνιών που για τα οποία η πολιτική, θα καλούνταν να παρέμβει.


Αν μιλήσουμε δε για την Τρίπολη και την Αρκαδία, αυτό που δεν μπορεί να ξεπεραστεί διαχρονικά είναι η απελευθέρωση της συμπιεσμένης ατομικής δημιουργίας και το άνοιγμα σε νέες μορφές τέχνης.
Οι διεργασίες της υποψηφιότητας της Τρίπολης για Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης ταρακούνησαν κάπως τα πράγματα και ανεξάρτητα από το τελικό αποτέλεσμα, τα όποια θετικά βήματα έγιναν, θα πρέπει να αποτιμηθούν και να λειτουργήσει αυτή η εμπειρία προς όφελος της πόλης.

Ένα καλό παράδειγμα είναι το Φεστιβάλ Αrcadia Screenings και τα σεμινάρια παραγωγής ντοκιμαντέρ που πραγματοποιήθηκαν στη δημόσια βιβλιοθήκη της Τρίπολης με τη στήριξη του Δήμου Τρίπολης. Η όλη δράση μπορεί να χαρακτηριστεί επιτυχής και με καλό βαθμό μάλιστα γιατί όχι μόνο επιμορφώθηκαν ογδόντα περίπου άτομα κάθε ηλικίας από τον ευρύτερο Δήμο της Τρίπολης και γιατί τελικά παρήχθησαν εννέα ντοκιμαντέρ «μικρού μήκους».

Η πραγματική επιτυχία αυτής της προσπάθειας είναι το ότι με αφορμή την παρουσίαση αυτών των μικρών ταινιών που δημιουργήθηκαν από ανθρώπους της πόλης, αναπτύσσεται ένας κοινωνικός διάλογος που τελικά καταλήγει σε πολιτική διαβούλευση, αφού μέσα από το διάλογο αυτό φανερώνονται επιτυχημένες δράσεις ή προβληματικές καταστάσεις που απαιτούν την παρέμβαση είτε των τοπικών αρχών ή της κεντρικής πολιτικής εξουσίας. Αλλά ακόμη μεγαλύτερη επιτυχία είναι όταν μέσω αυτής της δράσης ενεργοποιούνται ιδιωτικές χορηγίες που καταλήγουν προς όφελος της τοπικής κοινωνίας.


Τελικά αυτός θα πρέπει να είναι ο δείκτης επιτυχίας μιας δράσης πολιτισμού. Πως η τέχνη μπορεί να αποτελέσει έναυσμα τοπικού πολιτικού διαλόγου μέσω της καταγραφής της πραγματικότητας και διερεύνησης λύσεων.